Iacobi

Caput V

  1. I

    Agite nunc divites, plorate ululantes in miseriis vestris, quæ advenient vobis.

  2. II

    Divitiæ vestræ putrefactæ sunt, et vestimenta vestra a tineis comesta sunt.

  3. III

    Aurum et argentum vestrum æruginavit : et ærugo eorum in testimonium vobis erit, et manducabit carnes vestras sicut ignis. Thesaurizastis vobis iram in novissimis diebus.

  4. IV

    Ecce merces operariorum, qui messuerunt regiones vestras, quæ fraudata est a vobis, clamat : et clamor eorum in aures Domini Sabaoth introivit.

  5. V

    Epulati estis super terram, et in luxuriis enutristis corda vestra in die occisionis.

  6. VI

    Addixistis, et occidistis justum, et non restitit vobis.

  7. VII

    Patientes igitur estote, fratres, usque ad adventum Domini. Ecce agricola exspectat pretiosum fructum terræ, patienter ferens donec accipiat temporaneum et serotinum.

  8. VIII

    Patientes igitur estote et vos, et confirmate corda vestra : quoniam adventus Domini appropinquavit.

  9. IX

    Nolite ingemiscere, fratres, in alterutrum, ut non judicemini. Ecce judex ante januam assistit.

  10. X

    Exemplum accipite, fratres, exitus mali, laboris, et patientiæ, prophetas qui locuti sunt in nomine Domini.

  11. XI

    Ecce beatificamus eos qui sustinuerunt. Sufferentiam Job audistis, et finem Domini vidistis, quoniam misericors Dominus est, et miserator.

  12. XII

    Ante omnia autem, fratres mei, nolite jurare, neque per cælum, neque per terram, neque aliud quodcumque juramentum. Sit autem sermo vester : Est, est : Non, non : ut non sub judicio decidatis.

  13. XIII

    Tristatur aliquis vestrum ? oret. Æquo animo est ? psallat.

  14. XIV

    Infirmatur quis in vobis ? inducat presbyteros ecclesiæ, et orent super eum, ungentes eum oleo in nomine Domini :

  15. XV

    et oratio fidei salvabit infirmum, et alleviabit eum Dominus : et si in peccatis sit, remittentur ei.

  16. XVI

    Confitemini ergo alterutrum peccata vestra, et orate pro invicem ut salvemini : multum enim valet deprecatio justi assidua.

  17. XVII

    Elias homo erat similis nobis passibilis : et oratione oravit ut non plueret super terram, et non pluit annos tres, et menses sex.

  18. XVIII

    Et rursum oravit : et cælum dedit pluviam, et terra dedit fructum suum.

  19. XIX

    Fratres mei, si quis ex vobis erraverit a veritate, et converterit quis eum :

  20. XX

    scire debet quoniam qui converti fecerit peccatorem ab errore viæ suæ, salvabit animam ejus a morte, et operiet multitudinem peccatorum.