Genesis

Caput XXXVII

  1. I

    Habitavit autem Jacob in terra Chanaan, in qua pater suus peregrinatus est.

  2. II

    Et hæ sunt generationes ejus : Joseph cum sedecim esset annorum, pascebat gregem cum fratribus suis adhuc puer : et erat cum filiis Balæ et Zelphæ uxorum patris sui : accusavitque fratres suos apud patrem crimine pessimo.

  3. III

    Israël autem diligebat Joseph super omnes filios suos, eo quod in senectute genuisset eum : fecitque ei tunicam polymitam.

  4. IV

    Videntes autem fratres ejus quod a patre plus cunctis filiis amaretur, oderant eum, nec poterant ei quidquam pacifice loqui.

  5. V

    Accidit quoque ut visum somnium referret fratribus suis : quæ causa majoris odii seminarium fuit.

  6. VI

    Dixitque ad eos : Audite somnium meum quod vidi :

  7. VII

    putabam nos ligare manipulos in agro : et quasi consurgere manipulum meum, et stare, vestrosque manipulos circumstantes adorare manipulum meum.

  8. VIII

    Responderunt fratres ejus : Numquid rex noster eris ? aut subjiciemur ditioni tuæ ? Hæc ergo causa somniorum atque sermonum, invidiæ et odii fomitem ministravit.

  9. IX

    Aliud quoque vidit somnium, quod narrans fratribus, ait : Vidi per somnium, quasi solem, et lunam, et stellas undecim adorare me.

  10. X

    Quod cum patri suo, et fratribus retulisset, increpavit eum pater suus, et dixit : Quid sibi vult hoc somnium quod vidisti ? num ego et mater tua, et fratres tui adorabimus te super terram ?

  11. XI

    Invidebant ei igitur fratres sui : pater vero rem tacitus considerabat.

  12. XII

    Cumque fratres illius in pascendis gregibus patris morarentur in Sichem,

  13. XIII

    dixit ad eum Israël : Fratres tui pascunt oves in Sichimis : veni, mittam te ad eos. Quo respondente,

  14. XIV

    Præsto sum, ait ei : Vade, et vide si cuncta prospera sint erga fratres tuos, et pecora : et renuntia mihi quid agatur. Missus de valle Hebron, venit in Sichem :

  15. XV

    invenitque eum vir errantem in agro, et interrogavit quid quæreret.

  16. XVI

    At ille respondit : Fratres meos quæro : indica mihi ubi pascant greges.

  17. XVII

    Dixitque ei vir : Recesserunt de loco isto : audivi autem eos dicentes : Eamus in Dothain. Perrexit ergo Joseph post fratres suos, et invenit eos in Dothain.

  18. XVIII

    Qui cum vidissent eum procul, antequam accederet ad eos, cogitaverunt illum occidere :

  19. XIX

    et mutuo loquebantur : Ecce somniator venit :

  20. XX

    venite, occidamus eum, et mittamus in cisternam veterem : dicemusque : Fera pessima devoravit eum : et tunc apparebit quid illi prosint somnia sua.

  21. XXI

    Audiens autem hoc Ruben, nitebatur liberare eum de manibus eorum, et dicebat :

  22. XXII

    Non interficiatis animam ejus, nec effundatis sanguinem : sed projicite eum in cisternam hanc, quæ est in solitudine, manusque vestras servate innoxias : hoc autem dicebat, volens eripere eum de manibus eorum, et reddere patri suo.

  23. XXIII

    Confestim igitur ut pervenit ad fratres suos, nudaverunt eum tunica talari et polymita :

  24. XXIV

    miseruntque eum in cisternam veterem, quæ non habebat aquam.

  25. XXV

    Et sedentes ut comederent panem, viderunt Ismaëlitas viatores venire de Galaad, et camelos eorum portantes aromata, et resinam, et stacten in Ægyptum.

  26. XXVI

    Dixit ergo Judas fratribus suis : Quid nobis prodest si occiderimus fratrem nostrum, et celaverimus sanguinem ipsius ?

  27. XXVII

    melius est ut venundetur Ismaëlitis, et manus nostræ non polluantur : frater enim et caro nostra est. Acquieverunt fratres sermonibus illius.

  28. XXVIII

    Et prætereuntibus Madianitis negotiatoribus, extrahentes eum de cisterna, vendiderunt eum Ismaëlitis, viginti argenteis : qui duxerunt eum in Ægyptum.

  29. XXIX

    Reversusque Ruben ad cisternam, non invenit puerum :

  30. XXX

    et scissis vestibus pergens ad fratres suos, ait : Puer non comparet, et ego quo ibo ?

  31. XXXI

    Tulerunt autem tunicam ejus, et in sanguine hædi, quem occiderant, tinxerunt :

  32. XXXII

    mittentes qui ferrent ad patrem, et dicerent : Hanc invenimus : vide utrum tunica filii tui sit, an non.

  33. XXXIII

    Quam cum agnovisset pater, ait : Tunica filii mei est : fera pessima comedit eum, bestia devoravit Joseph.

  34. XXXIV

    Scissisque vestibus, indutus est cilicio, lugens filium suum multo tempore.

  35. XXXV

    Congregatis autem cunctis liberis ejus ut lenirent dolorem patris, noluit consolationem accipere, sed ait : Descendam ad filium meum lugens in infernum. Et illo perseverante in fletu,

  36. XXXVI

    Madianitæ vendiderunt Joseph in Ægypto Putiphari eunucho Pharaonis, magistro militum.