Exodus

Caput XII

  1. I

    Dixit quoque Dominus ad Moysen et Aaron in terra Ægypti :

  2. II

    Mensis iste, vobis principium mensium : primus erit in mensibus anni.

  3. III

    Loquimini ad universum cœtum filiorum Israël, et dicite eis : Decima die mensis hujus tollat unusquisque agnum per familias et domos suas.

  4. IV

    Sin autem minor est numerus ut sufficere possit ad vescendum agnum, assumet vicinum suum qui junctus est domui suæ, juxta numerum animarum quæ sufficere possunt ad esum agni.

  5. V

    Erit autem agnus absque macula, masculus, anniculus : juxta quem ritum tolletis et hædum.

  6. VI

    Et servabitis eum usque ad quartamdecimam diem mensis hujus : immolabitque eum universa multitudo filiorum Israël ad vesperam.

  7. VII

    Et sument de sanguine ejus, ac ponent super utrumque postem, et in superliminaribus domorum, in quibus comedent illum.

  8. VIII

    Et edent carnes nocte illa assas igni, et azymos panes cum lactucis agrestibus.

  9. IX

    Non comedetis ex eo crudum quid, nec coctum aqua, sed tantum assum igni : caput cum pedibus ejus et intestinis vorabitis.

  10. X

    Nec remanebit quidquam ex eo usque mane ; si quid residuum fuerit, igne comburetis.

  11. XI

    Sic autem comedetis illum : renes vestros accingetis, et calceamenta habebitis in pedibus, tenentes baculos in manibus, et comedetis festinanter : est enim Phase (id est, transitus) Domini.

  12. XII

    Et transibo per terram Ægypti nocte illa, percutiamque omne primogenitum in terra Ægypti ab homine usque ad pecus : et in cunctis diis Ægypti faciam judicia. Ego Dominus.

  13. XIII

    Erit autem sanguis vobis in signum in ædibus in quibus eritis : et videbo sanguinem, et transibo vos : nec erit in vobis plaga disperdens quando percussero terram Ægypti.

  14. XIV

    Habebitis autem hunc diem in monumentum : et celebrabitis eam solemnem Domino in generationibus vestris cultu sempiterno.

  15. XV

    Septem diebus azyma comedetis : in die primo non erit fermentum in domibus vestris : quicumque comederit fermentatum, peribit anima illa de Israël, a primo die usque ad diem septimum.

  16. XVI

    Dies prima erit sancta atque solemnis, et dies septima eadem festivitate venerabilis : nihil operis facietis in eis, exceptis his, quæ ad vescendum pertinent.

  17. XVII

    Et observabitis azyma : in eadem enim ipsa die educam exercitum vestrum de terra Ægypti, et custodietis diem istum in generationes vestras ritu perpetuo.

  18. XVIII

    Primo mense, quartadecima die mensis ad vesperam, comedetis azyma usque ad diem vigesimam primam ejusdem mensis ad vesperam.

  19. XIX

    Septem diebus fermentum non invenietur in domibus vestris : qui comederit fermentatum, peribit anima ejus de cœtu Israël, tam de advenis quam de indigenis terræ.

  20. XX

    Omne fermentatum non comedetis : in cunctis habitaculis vestris edetis azyma.

  21. XXI

    Vocavit autem Moyses omnes seniores filiorum Israël, et dixit ad eos : Ite tollentes animal per familias vestras, et immolate Phase.

  22. XXII

    Fasciculumque hyssopi tingite in sanguine qui est in limine, et aspergite ex eo superliminare, et utrumque postem : nullus vestrum egrediatur ostium domus suæ usque mane.

  23. XXIII

    Transibit enim Dominus percutiens Ægyptios : cumque viderit sanguinem in superliminari, et in utroque poste, transcendet ostium domus, et non sinet percussorem ingredi domos vestras et lædere.

  24. XXIV

    Custodi verbum istud legitimum tibi et filiis tuis usque in æternum.

  25. XXV

    Cumque introieritis terram, quam Dominus daturus est vobis ut pollicitus est, observabitis cæremonias istas.

  26. XXVI

    Et cum dixerint vobis filii vestri : Quæ est ista religio ?

  27. XXVII

    Dicetis eis : Victima transitus Domini est, quando transivit super domos filiorum Israël in Ægypto, percutiens Ægyptios, et domos nostras liberans. Incurvatusque populus adoravit.

  28. XXVIII

    Et egressi filii Israël fecerunt sicut præceperat Dominus Moysi et Aaron.

  29. XXIX

    Factum est autem in noctis medio, percussit Dominus omne primogenitum in terra Ægypti, a primogenito Pharaonis, qui in solio ejus sedebat, usque ad primogenitum captivæ quæ erat in carcere, et omne primogenitum jumentorum.

  30. XXX

    Surrexitque Pharao nocte, et omnes servi ejus, cunctaque Ægyptus : et ortus est clamor magnus in Ægypto : neque enim erat domus in qua non jaceret mortuus.

  31. XXXI

    Vocatisque Pharao Moyse et Aaron nocte, ait : Surgite et egredimini a populo meo, vos et filii Israël : ite, immolate Domino sicut dicitis.

  32. XXXII

    Oves vestras et armenta assumite ut petieratis, et abeuntes benedicite mihi.

  33. XXXIII

    Urgebantque Ægyptii populum de terra exire velociter, dicentes : Omnes moriemur.

  34. XXXIV

    Tulit igitur populus conspersam farinam antequam fermentaretur : et ligans in palliis, posuit super humeros suos.

  35. XXXV

    Feceruntque filii Israël sicut præceperat Moyses : et petierunt ab Ægyptiis vasa argentea et aurea, vestemque plurimam.

  36. XXXVI

    Dominus autem dedit gratiam populo coram Ægyptiis ut commodarent eis : et spoliaverunt Ægyptios.

  37. XXXVII

    Profectique sunt filii Israël de Ramesse in Socoth, sexcenta fere millia peditum virorum, absque parvulis.

  38. XXXVIII

    Sed et vulgus promiscuum innumerabile ascendit cum eis, oves et armenta et animantia diversi generis multa nimis.

  39. XXXIX

    Coxeruntque farinam, quam dudum de Ægypto conspersam tulerant : et fecerunt subcinericios panes azymos : neque enim poterant fermentari, cogentibus exire Ægyptiis, et nullam facere sinentibus moram : nec pulmenti quidquam occurrerat præparare.

  40. XL

    Habitatio autem filiorum Israël qua manserunt in Ægypto, fuit quadringentorum triginta annorum.

  41. XLI

    Quibus expletis, eadem die egressus est omnis exercitus Domini de terra Ægypti.

  42. XLII

    Nox ista est observabilis Domini, quando eduxit eos de terra Ægypti : hanc observare debent omnes filii Israël in generationibus suis.

  43. XLIII

    Dixitque Dominus ad Moysen et Aaron : Hæc est religio Phase : omnis alienigena non comedet ex eo.

  44. XLIV

    Omnis autem servus emptitius circumcidetur, et sic comedet.

  45. XLV

    Advena et mercenarius non edent ex eo.

  46. XLVI

    In una domo comedetur, nec efferetis de carnibus ejus foras, nec os illius confringetis.

  47. XLVII

    Omnis cœtus filiorum Israël faciet illud.

  48. XLVIII

    Quod si quis peregrinorum in vestram voluerit transire coloniam, et facere Phase Domini, circumcidetur prius omne masculinum ejus, et tunc rite celebrabit : eritque sicut indigena terræ : si quis autem circumcisus non fuerit, non vescetur ex eo.

  49. XLIX

    Eadem lex erit indigenæ et colono qui peregrinatur apud vos.

  50. L

    Feceruntque omnes filii Israël sicut præceperat Dominus Moysi et Aaron.

  51. LI

    Et eadem die eduxit Dominus filios Israël de terra Ægypti per turmas suas.