Baruch

Caput III

  1. I

    Et nunc, Domine omnipotens, Deus Israël, anima in angustiis, et spiritus anxius clamat ad te.

  2. II

    Audi, Domine, et miserere, quia Deus es misericors : et miserere nostri, quia peccavimus ante te :

  3. III

    quia tu sedes in sempiternum, et nos, peribimus in ævum ?

  4. IV

    Domine omnipotens, Deus Israël, audi nunc orationem mortuorum Israël, et filiorum ipsorum qui peccaverunt ante te, et non audierunt vocem Domini Dei sui, et agglutinata sunt nobis mala.

  5. V

    Noli meminisse iniquitatum patrum nostrorum, sed memento manus tuæ et nominis tui in tempore isto :

  6. VI

    quia tu es Dominus Deus noster, et laudabimus te, Domine :

  7. VII

    quia propter hoc dedisti timorem tuum in cordibus nostris, et ut invocemus nomen tuum, et laudemus te in captivitate nostra, quia convertimur ab iniquitate patrum nostrorum, qui peccaverunt ante te.

  8. VIII

    Et ecce nos in captivitate nostra sumus hodie, qua nos dispersisti in improperium, et in maledictum, et in peccatum, secundum omnes iniquitates patrum nostrorum, qui recesserunt a te, Domine Deus noster.

  9. IX

    Audi, Israël, mandata vitæ : auribus percipe, ut scias prudentiam.

  10. X

    Quid est, Israël, quod in terra inimicorum es,

  11. XI

    inveterasti in terra aliena, coinquinatus es cum mortuis, deputatus es cum descendentibus in infernum ?

  12. XII

    Dereliquisti fontem sapientiæ :

  13. XIII

    nam si in via Dei ambulasses, habitasses utique in pace sempiterna.

  14. XIV

    Disce ubi sit prudentia, ubi sit virtus, ubi sit intellectus, ut scias simul ubi sit longiturnitas vitæ et victus, ubi sit lumen oculorum, et pax.

  15. XV

    Quis invenit locum ejus ? et quis intravit in thesauros ejus ?

  16. XVI

    Ubi sunt principes gentium, et qui dominantur super bestias quæ sunt super terram ?

  17. XVII

    qui in avibus cæli ludunt,

  18. XVIII

    qui argentum thesaurizant, et aurum, in quo confidunt homines, et non est finis acquisitionis eorum ? qui argentum fabricant, et solliciti sunt, nec est inventio operum illorum ?

  19. XIX

    Exterminati sunt, et ad inferos descenderunt, et alii loco eorum surrexerunt.

  20. XX

    Juvenes viderunt lumen, et habitaverunt super terram, viam autem disciplinæ ignoraverunt,

  21. XXI

    neque intellexerunt semitas ejus, neque filii eorum susceperunt eam : a facie ipsorum longe facta est ;

  22. XXII

    non est audita in terra Chanaan, neque visa est in Theman.

  23. XXIII

    Filii quoque Agar, qui exquirunt prudentiam quæ de terra est, negotiatores Merrhæ et Theman, et fabulatores, et exquisitores prudentiæ et intelligentiæ : viam autem sapientiæ nescierunt, neque commemorati sunt semitas ejus.

  24. XXIV

    O Israël, quam magna est domus Dei, et ingens locus possessionis ejus !

  25. XXV

    magnus est, et non habet finem : excelsus, et immensus.

  26. XXVI

    Ibi fuerunt gigantes nominati illi, qui ab initio fuerunt, statura magna, scientes bellum.

  27. XXVII

    Non hos elegit Dominus, neque viam disciplinæ invenerunt : propterea perierunt,

  28. XXVIII

    et quoniam non habuerunt sapientiam, interierunt propter suam insipientiam.

  29. XXIX

    Quis ascendit in cælum, et accepit eam, et eduxit eam de nubibus ?

  30. XXX

    Quis transfretavit mare, et invenit illam, et attulit illam super aurum electum ?

  31. XXXI

    Non est qui possit scire vias ejus, neque qui exquirat semitas ejus :

  32. XXXII

    sed qui scit universa novit eam, et adinvenit eam prudentia sua qui præparavit terram in æterno tempore : et replevit eam pecudibus et quadrupedibus

  33. XXXIII

    qui emittit lumen, et vadit, et vocavit illud, et obedit illi in tremore.

  34. XXXIV

    Stellæ autem dederunt lumen in custodiis suis, et lætatæ sunt :

  35. XXXV

    vocatæ sunt, et dixerunt : Adsumus, et luxerunt ei cum jucunditate, qui fecit illas.

  36. XXXVI

    Hic est Deus noster, et non æstimabitur alius adversus eum.

  37. XXXVII

    Hic adinvenit omnem viam disciplinæ, et tradidit illam Jacob puero suo, et Israël dilecto suo.

  38. XXXVIII

    Post hæc in terris visus est, et cum hominibus conversatus est.