I ad Corinthios

Caput III

  1. I

    Et ego, fratres, non potui vobis loqui quasi spiritualibus, sed quasi carnalibus. Tamquam parvulis in Christo,

  2. II

    lac vobis potum dedi, non escam : nondum enim poteratis : sed nec nunc quidem potestis : adhuc enim carnales estis.

  3. III

    Cum enim sit inter vos zelus, et contentio : nonne carnales estis, et secundum hominem ambulatis ?

  4. IV

    Cum enim quis dicat : Ego quidem sum Pauli ; alius autem : Ego Apollo : nonne homines estis ? Quid igitur est Apollo ? quid vero Paulus ?

  5. V

    ministri ejus, cui credidistis, et unicuique sicut Dominus dedit.

  6. VI

    Ego plantavi, Apollo rigavit : sed Deus incrementum dedit.

  7. VII

    Itaque neque qui plantat est aliquid, neque qui rigat : sed qui incrementum dat, Deus.

  8. VIII

    Qui autem plantat, et qui rigat, unum sunt. Unusquisque autem propriam mercedem accipiet, secundum suum laborem.

  9. IX

    Dei enim sumus adjutores : Dei agricultura estis, Dei ædificatio estis.

  10. X

    Secundum gratiam Dei, quæ data est mihi, ut sapiens architectus fundamentum posui : alius autem superædificat. Unusquisque autem videat quomodo superædificet.

  11. XI

    Fundamentum enim aliud nemo potest ponere præter id quod positum est, quod est Christus Jesus.

  12. XII

    Si quis autem superædificat super fundamentum hoc, aurum, argentum, lapides pretiosos, ligna, fœnum, stipulam,

  13. XIII

    uniuscujusque opus manifestum erit : dies enim Domini declarabit, quia in igne revelabitur : et uniuscujusque opus quale sit, ignis probabit.

  14. XIV

    Si cujus opus manserit quod superædificavit, mercedem accipiet.

  15. XV

    Si cujus opus arserit, detrimentum patietur : ipse autem salvus erit, sic tamen quasi per ignem.

  16. XVI

    Nescitis quia templum Dei estis, et Spiritus Dei habitat in vobis ?

  17. XVII

    Si quis autem templum Dei violaverit, disperdet illum Deus. Templum enim Dei sanctum est, quod estis vos.

  18. XVIII

    Nemo se seducat : si quis videtur inter vos sapiens esse in hoc sæculo, stultus fiat ut sit sapiens.

  19. XIX

    Sapientia enim hujus mundi, stultitia est apud Deum. Scriptum est enim : Comprehendam sapientes in astutia eorum.

  20. XX

    Et iterum : Dominus novit cogitationes sapientium quoniam vanæ sunt.

  21. XXI

    Nemo itaque glorietur in hominibus.

  22. XXII

    Omnia enim vestra sunt, sive Paulus, sive Apollo, sive Cephas, sive mundus, sive vita, sive mors, sive præsentia, sive futura : omnia enim vestra sunt :

  23. XXIII

    vos autem Christi : Christus autem Dei.