Esther
Caput X
- I
Rex vero Assuerus omnem terram et cunctas maris insulas fecit tributarias :
- II
cujus fortitudo et imperium, et dignitas atque sublimitas, qua exaltavit Mardochæum, scripta sunt in libris Medorum, atque Persarum :
- III
et quomodo Mardochæus judaici generis secundus a rege Assuero fuerit, et magnus apud Judæos, et acceptabilis plebi fratrum suorum, quærens bona populo suo, et loquens ea quæ ad pacem seminis sui pertinerent.
- IV
Dixitque Mardochæus : A Deo facta sunt ista.
- V
Recordatus sum somnii quod videram, hæc eadem significantis : nec eorum quidquam irritum fuit.
- VI
Parvus fons, qui crevit in fluvium, et in lucem solemque conversus est, et in aquas plurimas redundavit : Esther est quam rex accepit uxorem, et voluit esse reginam.
- VII
Duo autem dracones : ego sum, et Aman.
- VIII
Gentes, quæ convenerant : hi sunt, qui conati sunt delere nomen Judæorum.
- IX
Gens autem mea Israël est, quæ clamavit ad Dominum, et salvum fecit Dominus populum suum : liberavitque nos ab omnibus malis, et fecit signa magna atque portenta inter gentes :
- X
et duas sortes esse præcepit, unam populi Dei, et alteram cunctarum gentium.
- XI
Venitque utraque sors in statutum ex illo jam tempore diem coram Deo universis gentibus :
- XII
et recordatus est Dominus populi sui, ac misertus est hæreditatis suæ.
- XIII
Et observabuntur dies isti in mense Adar quartadecima et quintadecima die ejusdem mensis, cum omni studio et gaudio, in unum cœtum populi congregati, in cunctas deinceps generationes populi Israël.