Caput XI

Imitatores mei estote, sicut et ego Christi.

Laudo autem vos fratres quod per omnia mei memores estis : et sicut tradidi vobis, præcepta mea tenetis.

Volo autem vos scire quod omnis viri caput, Christus est : caput autem mulieris, vir : caput vero Christi, Deus.

Omnis vir orans, aut prophetans velato capite, deturpat caput suum.

Omnis autem mulier orans, aut prophetans non velato capite, deturpat caput suum : unum enim est ac si decalvetur.

Nam si non velatur mulier, tondeatur. Si vero turpe est mulieri tonderi, aut decalvari, velet caput suum.

Vir quidem non debet velare caput suum : quoniam imago et gloria Dei est, mulier autem gloria viri est.

Non enim vir ex muliere est, sed mulier ex viro.

Etenim non est creatus vir propter mulierem, sed mulier propter virum.

Ideo debet mulier potestatem habere supra caput propter angelos.

Verumtamen neque vir sine muliere : neque mulier sine viro in Domino.

Nam sicut mulier de viro, ita et vir per mulierem : omnia autem ex Deo.

Vos ipsi judicate : decet mulierem non velatam orare Deum ?

Nec ipsa natura docet vos, quod vir quidem si comam nutriat, ignominia est illi :

mulier vero si comam nutriat, gloria est illi : quoniam capilli pro velamine ei dati sunt.

Si quis autem videtur contentiosus esse : nos talem consuetudinem non habemus, neque ecclesia Dei.

Hoc autem præcipio : non laudans quod non in melius, sed in deterius convenitis.

Primum quidem convenientibus vobis in ecclesiam, audio scissuras esse inter vos, et ex parte credo.

Nam oportet et hæreses esse, ut et qui probati sunt, manifesti fiant in vobis.

Convenientibus ergo vobis in unum, jam non est Dominicam cœnam manducare.

Unusquisque enim suam cœnam præsumit ad manducandum, et alius quidem esurit, alius autem ebrius est.

Numquid domos non habetis ad manducandum, et bibendum ? aut ecclesiam Dei contemnitis, et confunditis eos qui non habent ? Quid dicam vobis ? laudo vos ? in hoc non laudo.

Ego enim accepi a Domino quod et tradidi vobis, quoniam Dominus Jesus in qua nocte tradebatur, accepit panem,

et gratias agens fregit, et dixit : Accipite, et manducate : hoc est corpus meum, quod pro vobis tradetur : hoc facite in meam commemorationem.

Similiter et calicem, postquam cœnavit, dicens : Hic calix novum testamentum est in meo sanguine : hoc facite quotiescumque bibetis, in meam commemorationem.

Quotiescumque enim manducabitis panem hunc, et calicem bibetis, mortem Domini annuntiabitis donec veniat.

Itaque quicumque manducaverit panem hunc, vel biberit calicem Domini indigne, reus erit corporis et sanguinis Domini.

Probet autem seipsum homo : et sic de pane illo edat, et de calice bibat.

Qui enim manducat et bibit indigne, judicium sibi manducat et bibit, non dijudicans corpus Domini.

Ideo inter vos multi infirmi et imbecilles, et dormiunt multi.

Quod si nosmetipsos dijudicaremus, non utique judicaremur.

Dum judicamur autem, a Domino corripimur, ut non cum hoc mundo damnemur.

Itaque fratres mei, cum convenitis ad manducandum, invicem exspectate.

Si quis esurit, domi manducet, ut non in judicium conveniatis. Cetera autem, cum venero, disponam.